Elxanilər dövründə (XIII–XIV əsrlər) zərb edilmiş sikkələrdə əks olunan şiə ideoloji elementlərin semiotik və sakral mahiyyəti İranın farsdilli elmi ədəbiyyatı və Azərbaycan– İran regionundan aşkar edilmiş numizmatik materialların müqayisəli təhlili əsasında araşdırılır. Tədqiqatın məqsədi Elxani sikkələrinin yalnız maliyyə dövriyyəsi aləti kimi deyil, imamət ideologiyasının ilkin legitimləşmə mexanizmlərindən biri kimi çıxış etdiyini elmi əsaslarla göstərməkdir. Məqalədə Qazan xan mərhələsində başlanmış epiqrafik transformasiyanın Olcaytu (Məhəmməd Xudabəndə) dövründə sistemli xarakter aldığı, Əbu Səid dövründə isə zərbxana şəbəkəsi vasitəsilə geniş coğrafiyaya yayıldığı əsaslandırılır. Sikkələrdə “Əli – Allahın vəlisi”, “12 imam”, “Sahib əz-Zaman” kimi formulların və onlara bağlı işarəvi kodların (əlif dominantlığı, nöqtə–xətt kombinasiyaları və s.) məna qatları təhlil edilir. Nəticələr göstərir ki, Elxani monetar semiotikası sonrakı Səfəvi dövründə formalaşacaq sakral-numizmatik ənənənin ideoloji bazasını yaratmışdır.